We’re Going Home

Afscheid nemen van Guelph.

Een voordeel van veel vliegen is dat ik regelmatig in de gelegenheid ben om vrij nieuwe films te zien. De afgelopen vlucht naar Toronto zag ik Nîpawistamâsowin, of wel We Will Stand Up. Een docufilm over racisme binnen de Canadese rechtspraak. En de film Blinded by the Light over een Pakistaanse puber in de jaren tachtig in Groot Brittannië, die geïnspireerd door de liedjes van Bruce Springsteen schrijver wil worden. Een tranentrekker. Terugkijkend lijk ik vaak te kiezen voor muziekfilms. Zo zag ik recent bijvoorbeeld: Rocketman, Bohemian Rhapsody, La La Land en A Star is Born. En dat terwijl ik echt niet zo’n muziekkenner ben. Muziek is niet bepaald mijn specialiteit bij pubquizes. Maar misschien herinner ik me speciaal deze films, omdat ze indruk maakten.

We zijn in Guelph om de laatste restjes kleding en huisraad in de koffers te pakken en afscheid te nemen. Het wordt een afscheid in stijl. Het is bar koud en er ligt een dik pak sneeuw.
J. neemt afscheid van zijn collega’s tijdens het kerstdiner. En samen nemen we afscheid van een goede collega en zijn gezin, die hier in de buurt wonen. Zij krijgen onze fietsen. Oude kleding en beddengoed gaan naar het Leger des Heils. De koffiemachine en de stofzuiger blijven achter, die zijn niet te gebruiken op Nederlandse netstroom.
We nemen afscheid van The Fat Duck. Van de eigenaar Simon en de meiden achter de bar, van Mel, Sara, Fiona, Natasha, die voor ons altijd Dominique is gebleven en van Geo, die leuke blonde, dankbaar slachtoffer voor René tijdens HypnOlsen. En van de vaste bezoekers. Van een gepensioneerd stel van Ierse afkomst, van Linda en haar man en van de man die J. steevast begroette met ‘Heeeee Dutchy’. We eten nog een keer met Larry en Donna van het Triviantteam.
Ik nam me voor om nog een laatste wandeling door het bos te maken, maar ik kan het niet opbrengen bij deze kou.
We gaan voor de laatste keer inkopen doen bij de mall. We maken de laatste bonuspunten op de Canadese Visakaart op.
Ook moeten we afscheid nemen van ons fijne, gezellige huis. En van de huisbaas Stephen.
We zullen zien wat de toekomst brengt. Morgen vliegen we naar een ‘nieuw’ leven in Nederland, of om in muzieksfeer te blijven, We’re Going Home, zoals Vance Joy zingt. Hij zegt over deze song: ‘It’s about stepping into the unknown and finding out what you’re made of.’ ©

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.