Op de valreep

Integreren is moeilijk.

In Nederland brengen we veel tijd door in het gezelschap van familie, vrienden en kennissen. In Canada doen we veel samen. Het is overigens niet zo dat het één beter is dan het ander. We zijn wel tot de conclusie gekomen dat onze situatie niet ideaal is om echt te integreren. Mensen die we leren kennen weten dat onze tijd in Canada ooit stopt. Misschien zijn we daardoor niet aantrekkelijk genoeg om tijd in te investeren. We zijn hier steeds voor een periode en dan weer een tijdje niet. Dat maakt lid worden van een (sport)club of vrijwilligerswerk doen lastig. We hebben geen kinderen, via wie je andere mensen leert kennen. De kerk, hier vaak een manier om een vriendenkring op te bouwen, trekt ons niet. Misschien zijn we gewoon te oud om nog een ander leven op te bouwen.

De buren van een paar huizen verder, waar we wel eens contact mee hadden, zijn enkele maanden geleden verhuisd. Onze directe buren, in wiens tuin we vanuit het keukenraam uitkijken, zijn een wat ouder zeer teruggetrokken Chinees stel. Toch staat deze buurvrouw afgelopen zondagmiddag plotseling paniekerig voor de deur. Of ze de telefoon mag gebruiken. Ze heeft zich zelf per ongeluk buitengesloten, terwijl haar kleinkind binnen ligt te slapen. Haar man is, op een uur rijden, aan het werk. Na wat rond bellen via de vierentwintig uurs locksmith en politie, komt vrij snel de brandweer met vier man sterk in vol ornaat om haar te redden. Een goede buur is beter dan een verre vriend.

Buiten de collega’s van J. hebben we al onze Canadese kennissen leren kennen in The Fatduck. Verder dan een praatje, als we daar zijn, gaat dat echter niet.
De avond van diezelfde zondag, waarop we kennis maken met onze buurvrouw, eten we in The Fatduck. Het is zondag, dus Triviant (pubquiz) avond. We worden uitgenodigd om mee te doen door het team met vrienden van Larry, de quizmanster van deze avond. Larry spreken we al enige tijd regelmatig in The Fatduck. Sinds kort heeft hij een vriendin. Zij heeft met drie vrienden een team. Samen worden we de JoLy6. Wij blijken een leuke aanvulling. Vragen die in onze beleving erg gemakkelijk zijn, zijn voor hen moeilijk en andersom. We winnen warempel de eerste ronde met als thema ‘auto’s’ en zijn tweede in de ronde ‘algemeen’. We kunnen ons deel van de prijs, drie Fatduck kortingsbonnen, meteen verzilveren tijdens het betalen van onze maaltijd. Bij het afscheid spreken we af om elkaar komende vrijdag weer te treffen bij The Fatduck. Begin deze week krijgt J. een mailtje dat ze verhinderd zijn. Dat begint al op meer dan vage kennissen te lijken. Vage kennissen zouden gewoon niet komen opdagen.

Zou het, na twee en half jaar, op de valreep, nu er binnenkort een einde komt aan ons Canadese avontuur, toch nog lukken om te integreren? ©

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.