Christina’s world

Op ontdekkingsreis vanaf de bank.

Misschien wel twintig jaar geleden kocht ik op de braderie bij de dorpsbibliotheek een stapel afgeschreven boeken. Voor vijftig cent per stuk. Het was nog voor de invoering van de euro. Het enige boek van die hele stapel, waar ik ooit in begonnen ben, is ‘Bij nader inzien’ van Voskuil. Het is me niet gelukt om door de 1207 pagina’s heen te komen. Dat gebeurt me zelden. Als ik in een boek begin, dan lees ik het 999 van de 10oo keer uit. Dus het moet, in mijn ogen, een draak zijn. Verder was er altijd wel een actueler boek dat ik liever las. Een aantal van deze stapel boeken nam ik mee naar Canada. Zodat ik een voorraadje heb voor het geval ik me verveel en met het idee dat ze in ieder geval niet meer mee terug naar Nederland hoeven. Hier in Canada lees ik meer dan in Nederland. Daar zijn zoveel andere dingen te doen.

Afgelopen week heb ik één van die boeken gelezen, ‘Want dit is mijn lichaam’, van Renate Dorrestein, uitgegeven in 1997 ter gelegenheid van de Boekenweek. Het was verrassend actueel met zijdelings genoemde elementen, zoals een hele warme zomer gekoppeld aan de opwarming van de aarde, verregaande automatisering, plastische chirurgie en een genderkliniek waar je bij conceptie kan kiezen of je een zoon of een dochter wil. Het boek gaat over een kreupele vrouw van middelbare leeftijd, Maria, die al haar hele leven bij haar vader woont en zijn huishoudster en zijn muze is. Haar vader is een beroemde schilder, die maar één thema heeft: ‘Maria’s wereld’. Als hij trouwt met een veel jongere vrouw is hij tijdelijk ontrouw aan zijn thema en wordt zijn jongere vrouw zijn model.
Als noot van de auteur staat achterin het boek dat het geïnspireerd is op het schilderij ‘Christina’s world’ van Andrew Wyeth, een mij onbekende schilder.

Op de dag, dat ik het boekje uitlees, zie ik daarna bij toeval een Close up documentaire over Andrew Wyeth (1917-2009). Dan blijkt dat Renate Dorrestein niet alleen het schilderij ‘Christina’s world’ als inspiratie bron gebruikte, maar ook het leven van Andrew Wyeth. Wyeth trouwt jong met een vrouw die alles voor hem regelt en zijn carrière managet. Wyeth woont afwisselend in Pennsylvania en Maine en schildert maar twee onderwerpen: de Olson boerderij in Maine en de Kuerner boerderij in Pennsylvania. Op die laatste boerderij ontmoet hij Helga. In het geheim maakt hij van Helga, van 1971 tot 1985, 245 studies en schilderijen. Zonder dat zijn vrouw en haar man het weten.

Ik vind de schilderijen, die ik in de documentaire zie en die ik later op internet vind, prachtig. Ze behoren tot de magisch realistische stroming. Dat is de perfecte omschrijving. Ze zijn realistisch maar hebben iets magisch. Ik heb een voor mij nieuwe schilder ontdekt om te onthouden. Hoewel nieuw? ‘Christina’s world’ hangt in het MoMA in New York. Ik moet het gezien hebben. Niet goed gekeken. Waarschijnlijk te veel op zoek naar het bekende.

Volgens YouTube filosoof Alain De Botton zijn observatie, analyse en synthese de ordewoorden voor wie bewust wil reizen. Hij zegt ‘Wie reist zal de wereld en tenslotte zichzelf anders en misschien wel beter gaan zien.’, maar ook dat we meer oog moeten hebben voor het bijzondere, exotische, in het alledaagse leven. ©

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.