Trouwlocatie

Treviso en Venetië.

Na de bergen van Como, de heuvels van Lombardije nu het Nederlands aandoende vlakke land van Treviso. Villa Lupis is een grote villa van drie verdiepingen in die typisch Italiaanse okerkleur met heel veel relatief kleine raampjes en een bogengalerij met hier en daar een muurschildering. Het wordt veel gebruikt als trouwlocatie. Alles is romantisch. De tuin met doorkijkjes, fonteinen, beelden, gedecoreerde betonnen bakken met fleurige eenjarige en overal zitjes met een ijzeren tafeltje en stoeltjes. ’s Avonds worden rond het terras waar we eten honderden in de bomen gehangen theelichtjes in lantaarntjes aangestoken. Het hotel en de kamer zijn klassiek ingericht. Onze kamer ligt op de derde verdieping onder de balken. De gordijnen en de bekleding van de stoelen hebben een bloemmotief. Minpunt: het sanitair is wat gedateerd, het lekt en er komt zelden warm water uit de kraan. Maar het is warm weer, dus een kniesoor die daar op let.

Lees “Trouwlocatie” verder

Francesca

Gardameer in Lombardije.

Cascina Girolda in Peschiera aan het Gardameer is alles wat je van een Bed & Breakfast in Italië verwacht. De B&B is gevestigd op het platte land in een oude boerderij, die behoort bij de wijngaard Ottella, waar Lugana wijn wordt geproduceerd. We hebben een grote kamer op de begane grond met een opslaande deur naar de tuin. De kamer heeft een plavuizen vloer, dikke muren, een balkenplafond, een grote open haard en is rustiek ingericht. Een ijzeren poort geeft toegang tot de tuin. Deze tuin, met uitzicht op een meertje, staat vol met rozen, olijfbomen, cipressen en citroenboompjes in terracotta potten en heeft een haag van rode, roze en witte oleander. De sfeervolle ontbijtkamer heeft een terras met overkapping, dat van de zon is afgeschermd door witte linnen gordijnen. Iedere ochtend komt Francesca, de eigenaar, vanuit Verona om een heerlijk ontbijt te serveren met veel ‘home made’ gebak. Er is slechts één minpuntje. Als je buiten zit hoor je continu de dichtbij gelegen snelweg. Maar met een beetje fantasie is dat het geluid van een waterval.

Lees “Francesca” verder

Billen knijpen

Comomeer.

Het is een helse tocht over erg smalle wegen met ontelbare haarspeldbochten en vol met luid toeterend inhalende Italianen. We rijden vanuit het Meer van Lugano de bergen in naar ons hotel in the middle of nowhere, de Alta Valle Intelvi. De Gotthardpas was een eitje vergeleken bij deze tocht. Het is voortdurend billenknijpen voor mij. De volgende dag gaan we aan de andere kant de bergen weer af voor een dagtrip naar het Comomeer. Een iets minder op de zenuwen werkende tocht, maar toch nog steeds spannend voor mij met mijn hoogtevrees. Helemaal beneden wanen we ons ons aan de boulevard van Scheveningen op een zonnige zondag. Geen parkeerplek te vinden. Filerijden op een smalle weg langs het meer met veel tunnels.

Lees “Billen knijpen” verder

Europese pareltjes

Van Heidelberg naar Mürren

Van de wereld van de ridders en jonkvrouwen in Schloss Heidelberg naar die van Heidi en Peter. Schloss Heidelberg is een immense ruïne waarvan de oudste onderdelen stammen vanuit 1214. In de loop der jaren is er veel bijgebouwd, verwoest en soms weer opgebouwd. Je ziet in gedachten de jonkvrouw vanuit haar torentje kijken naar de ridderspelen op het plein.
Heidi en Peter zijn dichtbij tijdens een natte wandeling over de felgroene alpenweides in de nabijheid van Mürren in het Berner Oberland in Zwitserland.

Lees “Europese pareltjes” verder

Weer eens iets anders

Op vakantie in Europa.

Na heel veel natuur tijdens vakanties in Canada en natuurlijk ook tijdens onze prachtige reis door Patagonië, verheug ik me erg op onze komende vakantie in Europa.
We reizen via Heidelberg en Zwitserland naar drie verschillende locaties in Noord-Oost-Italië. De terugweg zal via Oostenrijk gaan. Overal blijven we een paar dagen. Gewoon met de auto, dat is fijn na al dat vliegen.
Ook nu gaan we natuurlijk op zoek naar natuur. Het grote verschil met de vakanties van afgelopen jaren op het Amerikaanse continent is dat we deze vakantie ook kunnen genieten van eeuwenoude cultuur

Trekkertrek

Summer Fair & Farm Expo in het Country Heritage park.

Het klinkt gek voor een boerenzoon, maar J. houdt niet van trekkers. En ik al helemaal niet. Toch belanden we zondagmiddag bij een trekkertrek wedstrijd.
Wij zijn bij een landbouwtentoonstelling in Milton, een plaats relatief dicht bij Guelph. Relatief omdat we in Nederland geen veertig kilometer zouden rijden voor een landbouwtentoonstelling, maar hier lijken afstanden korter.
De tentoonstelling is op een groot parkachtig terrein aan de voet van de Niagara Escarpment. De Niagara Escarpment is een steile rotspartij die vanaf New York via de Niagara watervallen dwars door Ontario via Blue Mountain en over Bruce Peninsula Island weer richting de US loopt.

Lees “Trekkertrek” verder

Christina’s world

Op ontdekkingsreis vanaf de bank.

Misschien wel twintig jaar geleden kocht ik op de braderie bij de dorpsbibliotheek een stapel afgeschreven boeken. Voor vijftig cent per stuk. Het was nog voor de invoering van de euro. Het enige boek van die hele stapel, waar ik ooit in begonnen ben, is ‘Bij nader inzien’ van Voskuil. Het is me niet gelukt om door de 1207 pagina’s heen te komen. Dat gebeurt me zelden. Als ik in een boek begin, dan lees ik het 999 van de 10oo keer uit. Dus het moet, in mijn ogen, een draak zijn. Verder was er altijd wel een actueler boek dat ik liever las. Een aantal van deze stapel boeken nam ik mee naar Canada. Zodat ik een voorraadje heb voor het geval ik me verveel en met het idee dat ze in ieder geval niet meer mee terug naar Nederland hoeven. Hier in Canada lees ik meer dan in Nederland. Daar zijn zoveel andere dingen te doen.

Lees “Christina’s world” verder

Finally

De temperatuur stijgt.

Sinds vrijdag is het mooi weer. De temperatuur ligt rond het vriespunt en de zon schijnt. We lopen op zaterdag door het bos naar de Stone Road Mall. Onderweg komen we in het bos een langlaufer tegen. Een eindje verderop, als we aan de rand van het park zijn, zien we in de achtertuin van een huis twee vaders met hun zonen ijshockey spelen op wat naar ik aanneem in de zomer een zwembad is. Bijna terug thuis is een buurman, in een T-shirt, zijn oprit sneeuwvrij aan het maken. Wij hebben het helemaal niet te warm met ons dikke winterjas aan. De buurman roept: ‘Are jou enjoying the weather? Finally’. Het komt uit mijn tenen als ik antwoord: ‘Finally’.

Lees “Finally” verder

Gelukkig, het is voorbij

Carnaval in Guelph.

Gelukkig. Het is voorbij. Carnaval in Nederland. Ik kan me niet heugen dat we tijdens de carnaval niet naar de Vastenavond in Bergen op Zoom gingen. We waren er altijd. Voor mij afgelopen dertig jaar. Voor J. sinds zijn kinderjaren. Ook afgelopen twee jaar wist J. het zo te plannen, dat we tijdens de carnaval in Nederland waren.
We gingen verkleed in een oude (bont)jas, met een gordijn om, een hoedje op en een rode zakdoek om de nek, zorgvuldig met de knoop naar voren. Die zakdoek maakte me in het verleden weleens opstandig. Dan deed ik heel recalcitrant de knoop aan de achterkant, met als gevolg dat men dacht dat ik niet van Bergen ben. Geen probleem wat mij betreft, want dat klopt. Door de chauvinistische Vastenavond vierder, ook degenen die niet in Bergen wonen, wordt dat toch als een soort van belediging gezien.

Lees “Gelukkig, het is voorbij” verder

Jaloers

In Nederland is het twintig graden Celsius boven nul en in Guelph min tien.

Afgelopen zaterdag kom ik er op Schiphol, tot mijn schrik, achter dat ik met Air Canada vlieg en niet met mijn favoriete Indiase vliegmaatschappij. Dat betekent vertrek van een andere terminal. Lange rijen voor security en douane, slecht eten aan boord, wel, zoals altijd bij iedere maatschappij, kip. En deze keer niet via een slurf instappen, maar, heel ouderwets, met een bus vanuit de vertrekhal naar het vliegtuig en dan de trap op naar binnen. Als ik mijn plaats zie word ik weer een beetje blij. Ik zit vooraan, dus veel beenruimte. Wel in het midden, dat is een beetje jammer. Vooral als er een hele dikke man naast me komt zitten. Behalve voor mijn benen heb ik niet veel bewegingsruimte. Als de motoren gaan draaien herinner ik me meteen, dat ik hier al vaker zat op een Air Canada vlucht. Het is hier KOUD. Ik heb niet genoeg aan het ene dunne dekentje dat je krijgt.

Lees “Jaloers” verder