We’re Going Home

Afscheid nemen van Guelph.

Een voordeel van veel vliegen is dat ik regelmatig in de gelegenheid ben om vrij nieuwe films te zien. De afgelopen vlucht naar Toronto zag ik Nîpawistamâsowin, of wel We Will Stand Up. Een docufilm over racisme binnen de Canadese rechtspraak. En de film Blinded by the Light over een Pakistaanse puber in de jaren tachtig in Groot Brittannië, die geïnspireerd door de liedjes van Bruce Springsteen schrijver wil worden. Een tranentrekker. Terugkijkend lijk ik vaak te kiezen voor muziekfilms. Zo zag ik recent bijvoorbeeld: Rocketman, Bohemian Rhapsody, La La Land en A Star is Born. En dat terwijl ik echt niet zo’n muziekkenner ben. Muziek is niet bepaald mijn specialiteit bij pubquizes. Maar misschien herinner ik me speciaal deze films, omdat ze indruk maakten.

Lees “We’re Going Home” verder

Sonja’s book

Nederlandse boeken gelezen in Canada.

Toen ik ruim twee jaar geleden afscheid nam van mijn laatste vaste baan, kreeg ik van een fijne collega het toen populaire boek van Sonja Barend: ‘Je ziet mij nooit meer terug’. Niet alleen een fijne collega, maar ook één met gevoel voor humor dus. In het boek probeert Sonja te begrijpen wat de invloed van haar jeugd is geweest op haar loopbaan.
Dit boek is één van de vele boeken die ik afgelopen drie jaar meenam naar Guelph, om daar te lezen. Daar had ik immers meer tijd. Uiteindelijk zat ik daar met een stapeltje van boeken, die ik niet per se mee terug wilde nemen. Ik gaf ze aan een Canadese kennis met een Nederlandse achtergrond, die als jonge vrouw naar Canada geëmigreerde.

Lees “Sonja’s book” verder

Gasten (3)

Een evaluatie.

Afgelopen zaterdag reisden we voor de voorlaatste keer terug vanuit Guelph naar Nederland. In december gaan we nog één keer voor een korte periode terug. De kans dat we daar nog een keer gasten krijgen is nihil. Dus wat dat betreft kan ik wel vast de balans opmaken.
Wij zijn super enthousiast over onze woonomgeving in Canada. En beleven bijna ieder weekend daar wel een ‘avontuur’. Wij vinden zo ongeveer alles leuk of interessant. Stad en platteland, druk en rustig, cultuur en natuur, (redelijk) sportief bezig zijn en de meer luie toerist uit hangen, naar een sportwedstrijd en naar de kroeg, naar het filmhuis en Netflixen, met de bus naar de stad en met Über terug. Naast dat alles ga ik ook nog graag naar een museum.

Lees “Gasten (3)” verder

Ik begin er niet meer aan

Margaret Atwood

Vorige winters in Canada dwong ik mezelf om een paar keer per week de deur uit te gaan voor een fikse wandeling. Hoe koud ook, hoeveel sneeuw ook, hoe glad de wandelpaden ook waren. Ik heb er geen zin meer in. Ik blijf gewoon twee weken lekker binnen. Nu zou je denken ze heeft tijd over. Niets is minder waar. Nu ik besef dat er binnenkort een einde komt aan onze tijd in Canada, bedenk ik plotseling allerlei (vervelende) karweitjes die ik nog had willen doen in mijn periodes in Canada. Ik ben nu eindelijk de foto’s van onze Patagonië reis, bijna een jaar geleden, aan het sorteren. En ik lees.

Lees “Ik begin er niet meer aan” verder

Pippi Langkous huizen

Huizen in Guelph en omgeving.

Niet alleen de oude vrijstaande huizen in Guelph en omgeving hebben een hoog Pippi Langkous gehalte. Ook de nieuwe en zelfs de rijtjeshuizen. Bijna allemaal hebben ze een veranda en soms van die op torentjes lijkende dakkapellen. Jammer van de garage, die bij nieuwbouw huizen bijna altijd aan de voorkant is gesitueerd. ©

Lees “Pippi Langkous huizen” verder

Afscheid van de zomer

Terug naar Nederland.

In Guelph afscheid genomen van de zomer.

  • Op een mooie zonnige zondag op de golfbaan. Te midden van de aan de Indian Summer beginnende bossen. Overal aan de rand van de baan tussen de bomen liggen kleine wilde appeltjes en peertjes en staan paddenstoelen. Dat maakt het regelmatig lastig om je bal te vinden als je niet altijd helemaal recht slaat. In het bijzonder als de bal die je gebruikt geel is. Heel slecht gekozen.
    Na afloop van de achttien holes nog even een colaatje op het verhoogde terras met een prachtig uitzicht over de baan in het bosrijke heuvellandschap.
Lees “Afscheid van de zomer” verder

The Tragically Hip

Canadese muziek.

We kennen allemaal Drake, Michael Bublé, Justin Bieber en Celine Dion. En de wat ouderen onder ons kennen ook de Crash Test Dummies, Neil Young, Shania Twain, Bryan Adams, Leonard Cohen en Joni Mitchell. Allemaal Canadezen. J. ontdekte tijdens ons verblijf in Canada ook, de in Nederland minder bekende, Barenaked Ladies en The Tragically Hip.

Lees “The Tragically Hip” verder

Het is weer stil in huis

Onze gasten zijn vertrokken.

Onze gasten zijn na anderhalve week weer vertrokken. Met als gevolg geen vrolijk gebabbel meer achterin de auto of op achtergrond als ik aan het werk ben in de studeerkamer. ’s Avonds geen opgewonden verslag meer van hun avonturen die dag. Niet meer duizend vragen beantwoorden.
Onze gasten gingen op ons advies zelf op onderzoek uit naar het ‘echte’ Canadese leven in ons winkelcentrumpje, gingen met de bus naar Downtown en liepen door het park naar Stone Road Mall. De uitstapjes werden wisselend ervaren.
Wij hebben voor gasten een soort van vast programmaatje met tripjes per auto. Naast ons uitje van de eerste zondag naar Aberfoyle en de Royal Botanical Gardens, namen we onze gasten deze keer mee naar:

Lees “Het is weer stil in huis” verder

Coyotes

Royal Botanical Gardens.

We hebben weer gasten. Dat geeft ons de mogelijkheid om ons opnieuw te verbazen over zaken die ondertussen voor ons gewoon zijn geworden. Over de leegstand en de wat ouderwets aandoende winkels Downtown, de grote supermarkten, de drive in flappentap, het prachtige bos om de hoek, de verkoop van sweet corn en pompoenen vanuit een auto aan de kant van de weg, de stoplichten die aan de overkant van de straat staan, nine eleven (911, het noodnummer), het geluid van krekels en een stinkdier ’s avonds in de tuin, het harde water uit de kraan, de handige bezem met stalen borstelharen voor het tapijt en de afscheurbare velletjes op de keukenrol, die maar half zo groot zijn als die in Nederland. Veel handiger. Overigens geldt dat ook voor wc papier, dat vind ik dan weer minder.

Lees “Coyotes” verder

Kerwe

Van Faak am See naar Hessheim.

Het contrast kan niet groter. Van het zonnige Venetië naar donder en bliksem en heel veel regen in Faak am See, Karinthië, Oostenrijk. Tijdens een wandeling tussen de buien door, op het hoogste punt van de Villacher Alpenstrasse, nu niet alleen koeien, zoals in Zwitserland, maar ook paarden in de mist op de alpenweides. Op weg terug naar het hotel wordt het eindelijk droog en kunnen we een kijkje nemen bij een wedstrijd skischansspringen voor de plaatselijke jeugd van Villach op een soort van borstelbaan.

Lees “Kerwe” verder